Voor de broers Hannes en Jesse uit Deurne eindigt het Zuid-Amerikaanse avontuur van PekingExpress in Brazilixeb. Naast de prachtige natuur blijven ook de vriendelijke Brazilianen hen bij. ,,Welke Belg zou je, gewoon om je een plezier te doen, 300 kilometer ver voeren met de auto?"
Voor Hannes (20) en Jesse (22) De Wandel uit Deurne is de Peking Express-race ten einde. Tijdens de laatste sprint – van de futuristische Braziliaanse hoofdstad Brasilia naar Rio Verde – slaagden de broers er niet in om voorbij de vijf andere duo’s te liften.
Waarom is het misgelopen?
Hannes: ,,Wij zijn twee jongens en dat is een serieus nadeel. Vaak wou een vrouw ons wel meenemen, maar was dat niet naar de zin van haar man. Misschien hebben we ook niet agressief genoeg gelift. Het is me eigenlijk niet helemaal duidelijk waarom we het niet hebben gehaald. We hadden een beetje het gevoel dat we naar huis moxe9sten. Tijdens onze laatste dag mochten we pas als laatste beginnen te liften van op de plek waar iedereen vertrok. Tussen het vertrek van het eerste duo en dat van ons lag toen anderhalf uur. Dat verschil kan je onmogelijk nog goedmaken, ook al heb je meteen een lift vast.”
Wat ging er door jullie heen toen jullie hoorden dat het afgelopen was?
,,Tijdens de eliminatie dachten Raf en Martha dat zij weg moesten. Wij dachten dan weer dat wij afvielen, al bleven we tot de laatste minuut hopen. Toen we uiteindelijk hoorden dat wij de afvallers waren, vonden we dat ontzettend jammer. Het is frustrerend om te beseffen dat je heel veel dingen niet meer zal zien, zoals Peru en Bolivia.”
Heb je tijdens zo’n race eigenlijk de tijd om een land te verkennen?
,,Weinig. Je neemt je tijd wel, maar je zit nu eenmaal in een auto. Je beleeft daar dan niet zoveel plezier aan.”
Zijn jullie na jullie exit dan niet blijven plakken in Zuid-Amerika?
,,Nee, jammer genoeg niet. We wilden wel, maar de productieploeg had dat niet graag. Het was niet mogelijk vanwege de verzekering, of zo. Nu zullen we zelf moeten teruggaan.”
En gaan jullie ook echt terug?
,,Ik hou wel van reizen. Waarom niet?”
Wat heeft het meeste indruk op jou gemaakt?
,,De natuur is er ontzettend mooi. We zijn door prachtige gebieden gereden. Ook de vriendelijkheid van de mensen valt op. Wat die allemaal voor je willen doen! Zo mochten we bij een gezin blijven overnachten. De dag erna wilden ze een vriend betalen om ons 400 kilometer verder te rijden. Ook hebben we eens een lift gekregen van twee jongens die bijna thuis waren. Toch hebben ze ons 300 kilometer verder gebracht, gewoon om ons een plezier te doen. Als je in Belgixeb aan iemand zou vragen om je zomaar een lift te geven tot in Luxemburg, dan lacht die je gewoon in je gezicht uit. Daarvoor moet je een beetje zottekes zijn.”
Interview is overgenomen van "het nieuwsblad.be"
.
Campo Grande is gesticht rond 1875 als de stad van Santo Antxf4nio de Campo Grande en is uitgegroeid tot een stad van ruim 700.000 inwoners. De echte groei begon pas toen ze in 1914 verbonden werd met een spoorweg. 
